Χρησιμοποιώντας λίγες μέρες θέρους για να ξεκουραστώ, βρέθηκα στα πάτρια εδάφη: στην ορεινή Αρκαδία. Εκεί είχα την ευκαιρία να μιλήσω με πολλά νέα παιδιά, που, όπως και εγώ, επέστρεψαν στο χωρί για το καλοκαίρι. Με μια παρέα, εκεί που μιλάγαμε, ένας νέος που ξέρω την οικογένεια του χρόνια μου έκανε μια ερώτηση που πραγματικά με προβλημάτισε: «Νίκο είμαι 35 ετών και αναγκάστηκα να φύγω γιατί δούλευα για τον ΕΦΚΑ και την Εφορία. Γιατί ένοιωσα ότι δεν σέβονταν τον κόπο μου για τις σπουδές μου. Και τελικά αναρωτιέμαι, πρέπει για να είμαι σωστός Έλληνας να αποδεχτώ ότι πρέπει να υποφέρω;».

Τον κοίταξα, πήρα το χρόνο μου και τον ρώτησα: «Τι σημαίνει για σένα «σωστός Έλληνας»; Η υπόλοιπη παρέα παρέμεινε σιωπηλή.

Ο νέος μου απάντησε: « Νίκο, καλός Έλληνας είναι αυτός που μένει στον τόπο του, προκόβει στον τόπο του, κάνει οικογένεια στον τόπο του, είναι κοντά στους γονείς του. Καλός Έλληνας είναι αυτός που είναι περήφανος για την κληρονομιά του, την οικογένεια του και την προκοπή του». Οι υπόλοιποι συμφώνησαν χαμογελώντας με νόημα.

Τότε, ικανοποιημένος από τον ορισμό που άκουσα, του είπα ότι αυτό που περιγράφει είναι η έννοια του «δημιουργικού πατριωτισμού», η δύναμη να αγαπάς την Πατρίδα για τον κομβικό ρόλο που έχεις εσύ στην εξέλιξη της Ιστορίας και της κοινωνίας. Όχι με ανιστόρητους λαϊκισμούς, ακραίες κραυγές και «τσάμπα μαγκιές».

Το βασικό ερώτημα λοιπόν είναι όχι τόσο γιατί αποφάσισαν να φύγουν οι νέοι της χώρας, οι ταλαντούχοι, αυτοί που ήθελαν κάτι καλύτερο για τους εαυτούς τους. Το βασικό ερώτημα είναι πώς θα τους πείσουμε, με ρεαλιστικά επιχειρήματα, να επιστρέψουν.

Σε πρόσφατο άρθρο τους οι Financial Times με τίτλο «Ελλάδα: Το brain drain εμποδίζει την ανάκαμψη από την οικονομική κρίση» αναφέρει ότι οι Έλληνες που δεν βλέπουν μέλλον στην πατρίδα τους είναι πολλοί. Το άρθρο επικαλείται ότι από το 2010 έχουν φύγει στο εξωτερικό περίπου 350.000-400.000 Έλληνες ηλικίας 20-30 ετών, τα δύο τρίτα εκ των οποίων είναι απόφοιτοι πανεπιστημίου και κάτοχοι μεταπτυχιακού, σύμφωνα με τον ερευνητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Μανώλη Πρατσινάκη.

Η διαφθορά, η κρίση και η έλλειψη αξιοκρατίας είναι από τους βασικούς λόγους που συνεχίζουν να ωθούν τους νέους, μορφωμένους Έλληνες εκτός συνόρων δημιουργώντας μια ζοφερή εικόνα για το μέλλον.

Η βρετανική εφημερίδα σημειώνει ότι οι Έλληνες δεν βιάζονται να επιστρέψουν. Παραθέτουν δε έκθεση της ΕΕ που πραγματοποιήθηκε το 2017 στο Λονδίνο και την Ολλανδία, σύμφωνα με την οποία λιγότεροι από ένας στους δέκα Έλληνες μετανάστες σχεδιάζουν να γυρίσουν πίσω την επόμενη τριετία και μόνον δύο στους δέκα το σκέφτονται μακροπρόθεσμα.

Άρα; Χρειάζεται να αλλάξουμε την χώρα, να την κάνουμε ελκυστική, δίκαιη, σύγχρονη χωρίς γραφειοκρατία, ανηθικότητα και με αλλεργία στις μεταρρυθμίσεις και την τεχνολογία. Χρειαζόμαστε ένα κράτος που θα ευνοεί την αριστεία, την αξιοκρατία, και την ευγενή άμιλλα.

Πρέπει να αλλάξουμε τον κακό μας εαυτό και να ενισχύσουμε τα πολλά καλά στοιχεία μας. Βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν που κάποιοι τολμάνε να πιστεύουν, και να το λένε ότι η «έξοδος από τα Μνημόνια» είναι απλά μια ημερομηνία. Δεν είναι τυχαίο ότι ζούμε στην εποχή που ο μεγαλύτερος δυνάστης της κοινωνίας είναι η τάχα αριστερίζουσα λογική, ο λαϊκισμός και ένα Κράτος που δεν θέλει να αλλάξει.

Και για να παραφράσουμε τον μεγαλύτερο κήνσορα και θαυμαστή του Έλληνα Πρωθυπουργού, κ Σόιμπλε,  θα πούμε it is the people stupid!