Χρειάστηκαν σχεδόν 3 χρόνια για να γίνει κατανοητή η λογική των σημερινών κυβερνώντων. Στην ψυχολογία περιγράφεται ως pattern (δηλαδή ως συγκεκριμένη πρακτική συμπεριφοράς εν γνώσει του υποκειμένου) και καταδεικνύει γνώση και συνειδητότητα. Στην προσπάθεια και στην πορεία ενός pattern, το υποκείμενο αυτής της συμπεριφοράς μπορεί να χρησιμοποιήσει και μικρά, βολικά ψέματα (white lies) για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να συνεχίσει με στοχοπροσήλωση το pattern μέχρι την επίτευξη του τελικού στόχου. Στην περίπτωση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το pattern είναι να κάνει αυτό που πρέπει αφού έχει κερδίσει κάθε περιθώριο εις βάρος της κοινωνίας βέβαια, τα βολικά ψέματα είναι οι τάχα μου αυταπάτες, και ο τελικός στόχος είναι η διατήρηση του χρυσόμαλλου δέρατος: της εξουσίας. Για την επιτυχία ενός τέτοιου pattern ευθύνες έχει και η κοινωνία.

Και πως αποδεικνύεται η παραπάνω ετυμηγορία; Τα παραδείγματα είναι πολλά και ας τα δούμε σε χρονολογική σειρά και σημαντικότητα.

Παράδειγμα 1ον: Η Βαρουφάκειος τραγωδία: Με εμφανή στοιχεία μεγαλοϊδεατισμού, και μίας εγωκεντρικής και προβληματικής προσωπικότητας, ο «Ακαδημαϊκός» «ωραίος Brumel του συγκροτήματος της Αριστεράς, εκλέγεται πρώτος βουλευτής, μιλάει ακατανόητα για την θεωρία του, μοιάζει με ήρωα του Ιονέσκο και φτάνει μέχρι της παρυφές της προδοσίας. Προτείνει «εθνικό νόμισμα», εκτροχιάζει εν γνώσει του τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ και στο τέλος κάνει ηρωική έξοδο. Το αποτέλεσμα ο Πρωθυπουργός και ο πολιτικός του Εταίρος να κάνουν συμφωνία με την ΕΕ μετά τις εκλογές και ένα αποτυχημένο δημοψήφισμα. Το κόστος; Ανάμεσα στα 100 και 150 δις Ευρώ, capital controls και βαθύτατη ύφεση στην οικονομία και την κοινωνία.

Παράδειγμα 2ον: Η ΔΕΗ. Την παρέλαβαν με κεφαλοποίηση στα 5 δις και όλοι τους πρότειναν το μοντέλο της Ιταλικής ΕΝΕL που θα ενίσχυε το ανταγωνισμό και θα έδινε και 2,5 δις στα κρατικά ταμεία. Σήμερα η κεφαλοποίηση της ΔΕΗ είναι πιο κάτω από τα 300 εκατομμύρια και σέρνονται σε λύση εθνικά ζημιογόνα και πολιτικά καταστροφική. Αποτέλεσμα: ένα ακόμα κίνδυνος για την εθνική οικονομία και κοινωνία. Κόστος, κοντά στα 4,7 δις Ευρώ.

Παράδειγμα 3ον: Το Σκοπιανό: Κατ’ εντολή του διεθνούς παράγοντα, προώθησαν μια ιστορικά ανιστόρητη και μη εφαρμόσιμη λύση, και τώρα κινδυνεύουν να μείνουν με την «συμφωνία στο χέρι». Οι Σκοπιανοί πανηγυρίζουν, μας πωλούν τα «σαπάκια» τους και τα Βαλκάνια κινδυνεύουν να αναφλεγούν υπό το βάρος μιας συμφωνίας που ανοίγει περισσότερα θέματα από όσα κλείνει. Και στον Βορά οι έντιμοι πατριώτες στιγματίζονται από τις μαύρες ορδές χρηματοδοτούμενων από την Ανατολή ενεργούμενων. Αποτέλεσμα: Μια κυβέρνηση, 2 πολιτικές και ο κ. Καμμένος να διαπραγματεύεται στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας για πάρτη του. Κόστος: Απώλεια εσόδων για την Βόρεια Ελλάδα και τις επιχειρήσεις της και επιβολή διχασμού στην χώρα.

Παραδείγματα υπάρχουν και άλλα. Χρόνος και υπομονή δεν υπάρχουν πια. Χρόνος για μια λαβωμένη κοινωνία και μια τραυματισμένη χώρα. #Μπορουμε να κάνουμε το όνειρο για μια χώρα ανεξάρτητη, προσανατολισμένη στην ΕΕ και την Δύση, πράξη. Αρκεί να μην επιτρέψουμε στην παρούσα κυβέρνηση να παίζει «μπαρμπούτι» με το μέλλον μας για να μείνει στην εξουσία.